Abdurrahman Kurtbey/Gergerim

Bir insan düşünün; Büyük şehrin tüm olağanüstü yaşam standardını, orda yaşamanın tüm ayrıcalıklarını bir kenara itip yalnız ve sade bir hayat tercih etmiş, aslında kimsenin kıyısında bile geçmek istemediği bir doğallıkla Gerger de baraj kenarına derme çatma bir çadır kurup burada yaşamaya başlamış. Hem de tek başına ve kimseden yardım ve destek almadan.

Adı Şükrü Yerlikaya. Aslen Aşağıdağlıca (Erbahun ) köyü kökenli. Ama Gerger’in ilçe olması ile beraber Alduş’a taşınmışlar ve ilçe merkezinde yaşamaya başlamışlar. O da tüm Gergerliler gibi küçük yaşlarda gurbet ile tanışmış. Yıllar yılı sılaya hasret kalarak gurbetin tüm acılarını sevinçlerini yüreğinde hissetmiş bir Gergerli.

Küçük yaşlarda başladığı iş hayatı ona sayısız fırsatlar ve avantajlar sağlamış. O da bu fırsatları değerlendirip işini kurmuş. Ticaretini geliştirmiş. Hatırı sayılır bir gelire sahip olmuş. Ve 40’lı yaşlarda emekli olmuş.

Emekliliğin aslında bir işadamı için eve kapanıp dış dünya ile irtibatını kesmekten ibaret olduğunun farkına varınca kendince bir uğraş edinmek istemiş ve doğal hayatı yani avcılığı benimsemiş. Bu avcılığı o kadar abartmış ki günlerce eve gelmediği olmuş. Ama doğal hayat da olsa bir şeylerin eksik olduğuna inanmış ve gurbetin artık o kadar da cazibelik bir yaşam biçimi olmadığına karar vermiş.

Önce baba yadigârı virane evi yıkmış ve yerine modern bir yapı inşa etmiş. Daha sonra fazla detaylara girmeden kendi zevki doğrultusunda evi dayamış döşemiş. Bir müddet burada yaşamaya başlayınca aslında buranın da Büyükşehirler gibi sıkıcı bir hayattan ibaret olduğuna inanmış. Değişen yaşamın aslında detaylarda gizli olduğuna karar verince, Asıl düşüncesini hayata geçirmeye karar vermiş. İşte Fırat kenarında ki yaşam serüveni böylece ortaya çıkmış.

Büyük bir ustalıkla tüm ihtiyaçlarını karşıladığını belirten maceraperestimiz Şükrü Yerlikaya “Ben burada çok mutluyum. Sabahları çadırıma geliyorum. Suda rahatlıkla yüzebilmem için suni plaj bile yaptım. Bataklık olmasın diye birkaç traktör kum döktüm. Geliştirdiğim teknik ile suda yaşayan çeşit çeşit balık avlıyorum. Bazen yüzerek karşı tarafa çıkıp doğa avcılığı yapıyorum. Netice de burada olmaktan mutluyum. Toprağına, memleketine hasret yaşayan tüm halkımıza tavsiye ediyorum. Gelsinler burada yaşasınlar. Buradaki yaşam insanın ömrüne ömür katar”. Şeklinde konuştu.

 Asla yalnız kalmadığını belirten Yerlikaya “Her gün misafirlerim geliyor. Beraber balık avlayıp ızgara yapıyoruz. Herşey doğal ve sade. Bu durumu görenler ve yaşayanlar bana hak veriyor ve ayrılmak istemiyorlar” Şeklinde konuştu