Nevzat Çiçek
Taraf Gazetesi
Yurt Haberler Müdürü

Gergerliler biz’deki ben’i kaybetmeden buluştu, konuştu ve sonunda muradına erdi…

Sevdiğinden kopamadıkları gibi kopamadılar Gerger’den ve Alduştan.

Kimileri bir çocuğunu sever gibi, kimileri annesine koşar gibi kimileri ise hatırlamadan sevdi

Narı pekmezi bulguru ve biberi için sabahın ayazında Göztepe’de en lüks araçlar içinde bekledi 02 plakalı Gerger kokan kamyonu.

Kopamadı Gerger’den kopmak istedi ancak bunaldığında yine ona sığındı. Geldiği gibi döndü. Gavurdağı’nı aştı, Narince’den geçince bir sigara yaktı ve Fırat’a bıraktı üzüntülerini… Hatırladı bir kamyon kasasında çadırın altında gittiği İstanbul’u. Her sabah İstanbul’a aktı geceleri düşüncelerinde kendini Gerger’e bıraktı. Babasının Katlı hapishane dediği apartman önünde ayakkabı çıkardığı günleri hatırladı, Gerger’de ilkokula giderken sıcak pideyi cebine koyup mutlu günlerini özledi.

Uzaklara gidenlerimiz Gerger’i bir tuşun ötesinde gözleri dolarak seyretti. Bayram sabahları ezan duymadığı memleketlerde içinde bir Gerger büyüttü. Bayramlarını bayram edemedi …Kavurma ve üzüm zamanında efkarlandı uzun bir hava dinledi ve gözleri doldu…

Okuyanlarımız okumaya çalışanlarımız Gerger’i ve Gerger’dekini gerici diye suçladı. Yaşanır mı dedi. Ancak kendini yine Gerger üzerinden var etti. Babasını katlı hapishanelere kapatmanın acısını cenazesini Gerger’e getirince anladı.

Dostluğu, kızgınlığı acıyı ve çaresizliği gördü. Ama Gerger’deki samimiyeti hiçbir yerde bulamadı. Amcası “Bınamus” derken ondaki şefkati gördü. Üzeyir Peygamber Makamı’nda kendini gördü ve dünyası değişmiş olarak döndü.

Hamalımız dünyanın bütün yükünü taşıdı ancak gurbetin yükünü hepsinin üzerine koydu. Kaçak sigarasını içip keklik avına gideceği zamanı hayal etti. Yüz kiloluk yükü taşırken oğlunun okuyup adam olacağı günü düşündü. Gerger’de kirvesini alacak düğün yapacak ve iskeleyi satacaktı…

Bütün bunları düşünen, yaşayan ve Gerger’e borcunu ödemek isteyenler Gerger mevzu bahis olunca bir araya geldi. Bulamadıkları şartları Gerger’de yaratmaya çalıştı. Lise ile başladılar eminim ki Meslek Yüksekokulu ile bunu geliştirecekler. Hepsinin çevresi gücü ve birikimi, daha da önemlisi Gerger aşkı bunu yapabilecek seviyede…

Emeği geçen herkese teşekkür etmemiz az ancak sade ve öz bir şekilde “Allah razı olsun” diyorum, bu birlik ve beraberlik içerisinde bu güzel tabloyu Gerger’e yaşattığınız için…

Yazının Devamı