Abdurrahman Kurtbey/Gergerim

Geçen sene Drejanı ziyaret ettiğimizde, yolları tarif ederken “asfalta hazırlanmakta olan tozlu yollar” diye hitap etmiştik. Gerçekten artık o tozlu yolların geride ve mazide kaldığını gözlemledik. Bir yılı aşkın bir sürede beklentimizi karşılamasa da gelişmeden yana gözle görülür bir çabanın sarf edildiğini söyleyebiliriz. Yolların asfaltlandığı gözle görülür bir gelişmeydi.

Bilindik sıkıntıların tüm köylerimiz de olduğu gibi Drejan köylerinde de devam ettiğini ve halkın her şeye rağmen yaşadığı hayattan mutluluk doyduğunu tespit ettik. Yalnız gurbet tüm Gerger de olduğu gibi bu köylerimizde de insanların, özellikle ana babaların çocuklarına karşı özlem ve hasretin çığ gibi büyüdüğünü söyleyebiliriz. Erkek çocukların ilkokulu bitirir bitirmez büyük şehirlere gitmesi, ailenin geçim yükünü küçük yaşlarda omuzlarında hissetmeleri kaçınılmaz bir hal alırken, kız çocukların zor da olsa böyle bir şanstan yoksun olmaları ve çaresizlik içinde hayırlı bir kısmet beklemekten başka bir şansının olmadığını yüreğimizde hissettik. Kısacası elimizde geldiği kadar gurbette yaşayan halkımızın geride kalan mazilerinden bir demet hazırladık.

İşte Drejan işte halkımızın görüşü. Buyurun….